Ne kadar eziğiz kendi güneşimizi bile oluşturamıyoruz, lütfederse odamıza vuruyor güneşler öyle huzur buluyoruz muhtacız işte kabullenilmeli bu, eksiğiz. Bir insanın ölümüne şahit olurken bencilliği konuşur insanın, ruhu kımıldamaz ki birde gözleri mi dolsun. En güzel depresyonu ben yaşarım. İnsan sessiz oluşları özler, susmayı bilmeliyiz. Biri ki ne düşünüyorsun diye sorarsa bundan korkuyorum, korkuyorum çünkü ona asla cevap vermeyip daha da derine inerim diye. Korkum kendim, kimse bana kendime verdiğim zararın fazlasını veremez. Tek hamlemden korkarım, kendimi her an mahvedebilme özelliğine sahibim. Ben düşüşleri severim. Bundan rahatsız olmam. Birde pek umursayamam umursamak istemediklerimi ki umursamamak hoş bir şey değil. Tekrar edeceğim yine ve yeniden ben insandan korkarım insan olduğum için.